this blog will not be update again

this blog will not be update again

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن همه ناز و تنعم که خزان می فرمود

عاقبت در قدم باد بهار آخر شد...

************************ **********************

سلام به همه ی دوستای نازنینم. امیدوارم حال همگیتون خوب باشه. سال نو رو بهتون تبریک می گم و براتون سالی پر از اتفاقای خوب و قشنگ آرزو می کنم، هر چند واسه این تبریک یه کم دیره! در هر صورت امیدوارم تو این سال جدید به هر هدف و مقصدی که دارین برسین.

یه بهار دیگه اومد و یه سال دیگه از عمرمون گذشت. خیلی زود گذشت نه؟؟ به اندازه ی افتادن یه برگ از درخت!! ۱۸ روزشم رفت که امیدوارم بهتون خوش گذشته باشه اگرم بد گذشته حتما" خواست خدا بوده. آخر همه ی تلخیا یه شیرینی هست. همیشه توی یه تونل تاریک و طولانی، یه نقطه ی نورانی هست که به امید اون کور سوی امید میشه اون راه تاریک و طولانی رو طی کرد و بالاخره به روشنایی رسید. اگه خوب چشمامون رو باز کنیم، میبینیم اون نقطه ی روشن زندگی رو...

تو این ده ماهی که این وب رو زدم خیلی اتفاقای قشنگ برام افتاد. کلی دوست جدید گیرم اومد. دوستای گلی که بعضیاشون اهل شهرای قشنگ دیگه بودن. اگه اینترنت بدی هایی هم داشته باشه، نمیشه منکر یه خوبیش شد؛ اینکه هیچ شبکه یا دم و دستگاهی نمیتونه مثل اینترنت این همه آدم رو که هر کدومشون روی یه نقطه ی این کره ی خاکی هستن رو به هم نزدیک کنه. این رابطه گاهی وقتا حتی از رابطه ی ما با همسایه ی دیوار به دیوارمون هم نزدیکتر می شه!

دوستی میون واژه ها یکی از زیباترین معانی رو داره. دوست انقدر با ارزشه که ایرانیا از قدیم میگن صد تا دوست کمه ، یه دشمن زیاد! وبلاگ زدن و امثال همچین کارایی بهانست، یه بهانه واسه اینکه حرفامون، عقایدمون، احساساتمون و... رو با هم شریک بشیم. یه بهانه واسه دوستی!

قصد من از ایجاد این وب آشنا کردن شما با یه خواننده بود! شاید از نظر خیلیا این کار مسخره و احمقانه باشه، ولی دلیل اصلیش این بود که منه نوعی ، دلم می خواد چیزی رو که من ازش خوشم میاد، به بقیه هم بشناسونم. دوست دارم بدونم چیزی که مورد علاقه ی منه، واسه آدمایی که از جنس من هستن هم می تونه مورد علاقه باشه؟! یا از دید بعضیا فوق العاده چرت و بی معنی... آره! می خوام بدونم. حالا این علاقه مندی می تونه به یه خواننده یا هنرپیشه باشه یا به موسیقی ، موضوعات هنری ، کتاب ، فیلم یا خیلی چیزای دیگه...

یه دسته از آدما می خوان حرف دلشونو بزنن ، عقیدشونو ابراز کنن و براشون مهمه نظر دیگران رو هم بدونن. منم جزو اون دسته هستم. اینکه حرف ما یا علاقمون در مورد چیه زیاد مهم نیست، موضوع این علاقه مندی هم یکی دیگه از اون بهونه هاست.

تو این دنیا که هر کدوم از ما از نظر خودمون زندگی پر درد و غمی داریم ، این کارا زنگ تقریح محسوب میشه! البته نه واسه اونایی که وقت براشون طلاست و معتقدند این کارا وقت تلف کردنه! مسلما" به اندازه ی کافی شنیدیم، ولی کم پیش اومده حرف زده باشیم. اگرم چیزی گفتیم یا اونی نبوده که واقعا دلمون خواسته بگیم، یا دنبال یه جفت گوش مفت بودیم که فقط بشنوه ، که محاله گیر بیاد. اینجا هرچی به ذهنمون میرسه میگیم. بعضی وقتا الکی میخندیم، بعضی وقتا هم الکی گریه می کنیم! واسه اینکه یادمون بره اون بیرون تو دنیای واقعی زندگی با همه ی مشکلات و سختیاش در جریانه، به حرفای من و تو هم گوش نمیده. کاری نداره ما چی میگیم. اصلا حرفامون رو نمیشنوه! دلمون خوشه که تو این زنگ تفریح، تو این دنیای مجازی، یه گور بابای زندگی بگیم و با خیال راحت از هر دری که عشقمون کشید حرف بزنیم. آدمیزاد با دلخوشیاش زندگی می کنه ولی این دلخوشیا واسه هر کسی تو یه چیزی معنی میشه. این کارا کم حوصله نمیخواد. بعضیها حوصله ی این کارا رو هم ندارن. بیچاره اونا!...

شاید عنوان این حرفا بی معنی به نظر بیاد ، چون همتون اینارو خوب میدونین. ولي قصدم قصه گفتن يا گفتن یه مشت حرف تكراري نبود. قصدم این بود که بگم من به اون چیزی که میخواستم رسیدم، دیگه کارم با این وب تموم شده. از همه ی عزیزایی که تو این مدت محبت کردن و نظرای قشنگشونو ابراز کردن بی اندازه ممنونم

آخر همه چیز ویدیو های سوفی رو میذارم به همراه چنتا از اجراهاش. امیدوارم اگه دانلود کردید خوشتون بیاد.